Pony Lady Grey

Lady Grey heeft echt bestaan en De avonturen van Lady Grey zijn gebaseerd op haar leven. Ze is helaas op 15 december 2015 overleden aan ouderdom. Ze was toen 27 jaar. Dit boekje is een klein eerbetoon aan haar leven en de mooie stempel die ze in de 25 jaar bij mij, op mijn leven heeft gedrukt.

Lady Grey is geboren op 23 april 1988 bij de Woldhoeve in Peize. Haar vader was een Appaloosa hengst Mackael Grey en haar moeder een New Forest pony Sandra. Toen ze 8 maanden was kwam ze bij ons in het land staan. Ik heb haar gekregen voor mijn 12e verjaardag. Ze was toen ruim 2,5 jaar. Met hulp van velen heb ik haar toen beleerd en ben rustig aan wedstrijden gaan rijden. Uiteindelijk M1 dressuur, toen werd ik 18 en ben ik gestopt met ponywedstrijden. Helaas is ze verkocht in 1998 wegens de scheiding van mijn ouders. Ik heb door omstandigheden een tijd niet geweten waar ze was. Na een lange zoektocht vond ik haar na 5 jaar in 2003 terug in Poeldijk. Op dat moment kon ik haar niet terugkopen, maar een paar maanden later gelukkig wel. En zo was ze eind 2003 weer bij mij!

 

Natuurlijk Paarden Houden
We hebben de afgelopen jaren nog heel erg veel plezier gehad en vele buitenritjes gemaakt ondanks een opgelopen peesblessure. Naarmate ze ouder werd, werd ze insulineresistent en kreeg ze Cushing (PPID). Met de passende homeopatische medicijnen, het juiste ruwvoer en natuurlijke hoefverzorging deed ze het gelukkig heel goed. Ze is toen tevens naar een andere plek gegaan, een Paddock Paradise. 24/7 had ze zelf de keuze te eten, slapen, spelen (binnen en buiten). Ook ben ik gestopt met het gebruiken van een bit in deze periode. Ik merkte dat ze door deze manier van natuurlijke paarden houden erg opknapte. de combinatie van het juiste voer (hooi) met aanvullend vitamines werkte erg goed. Ze kwam helemaal tot rust!


Maar helaas...

Tot december 2015... ze voelde zich al 2 dagen niet topfit en opeens viel ze neer en kon ze niet meer opstaan. Ze had er de kracht niet meer voor. Haar lijf was op en dat voelde ze. Gelukkig heb ik goed afscheid kunnen nemen en zonder enig gevecht is ze ingeslapen. Dat het zonder gevecht ging was voor mij hét teken dat het klaar was. En ze was een vechtertje!

Ik had haar graag nog vele jaren in goede gezondheid bij mij gehad. Helaas mocht dat niet zo zijn, maar met dit boek (en hopelijk volgen er nog meer) kan ik haar toch een beetje laten doorleven bij iedereen die haar heeft gekend! En natuurlijk is er in dit boekje geen bit of hoefijzer te vinden!

 

En wie ben ik?

Ik ben Susanne, getrouwd en trotse moeder van Thijs en Liza. 8 & 5 jaar oud. Zij hebben mij met mooie ongezouten kritiek geholpen met het maken van dit boekje. Verder ben ik marketingmanager voor een mooi merk en nog steeds paardengek. Zoiets zit blijkbaar in je bloed en gaat nooit meer weg. 


Veel leesplezier!